Bezpieczna nawierzchnia przy wejściu i na tarasie – jak czytać oznaczenia płytek
Mokre schody wejściowe, oszroniony taras czy podjazd pokryty cienką warstwą lodu to miejsca, w których o upadek bardzo łatwo. Dlatego przy wyborze okładzin zewnętrznych tak samo ważna jak wygląd jest ich antypoślizgowość. Producenci, tacy jak Röben, podają ją w karcie technicznej każdej ceramiki posadzkowej, ale oznaczenia nie zawsze są dla inwestorów zrozumiałe.
Pytanie, jaka klasa antypoślizgowości na taras będzie odpowiednia, pojawia się na etapie niemal każdej budowy. Odpowiedź zależy od tego, czy nawierzchnia jest zadaszona, jak często bywa mokra i czy porusza się po niej boso. Poniżej wyjaśniamy, jak czytać oznaczenia i na co zwrócić uwagę przy wyborze.
Skala R – antypoślizgowość w obuwiu
Najczęściej stosowanym oznaczeniem jest skala R, od R9 do R13. Określa ona, przy jakim kącie nachylenia osoba w obuwiu roboczym zaczyna się ślizgać na powierzchni pokrytej olejem. Im wyższa liczba, tym większa przyczepność.
Klasa
Przyczepność
Przykładowe zastosowanie
R9
podstawowa
wnętrza, suche pomieszczenia
R10
umiarkowana
przedpokoje, wiatrołapy, zadaszone wejścia
R11
podwyższona
tarasy, schody zewnętrzne, podjazdy
R12–R13
wysoka i bardzo wysoka
pochylnie, strefy przemysłowe, miejsca narażone na zabrudzenia tłuste
Skala A, B, C – strefy dla bosych stóp
Dla powierzchni, po których chodzi się boso, stosuje się osobną skalę. Klasa A oznacza najniższą przyczepność, B – średnią, C – najwyższą. Ma to znaczenie przy tarasach przy basenie, w strefach wokół jacuzzi czy w ogrodowych prysznicach.
Jak dobrać klasę do miejsca
- Taras otwarty – zwykle R11, bo nawierzchnia bywa mokra i oszroniona.
- Taras zadaszony – często wystarczy R10, o ile deszcz nie zacina pod dach.
- Schody zewnętrzne – R11 lub wyżej, najlepiej z dodatkowym zabezpieczeniem krawędzi stopnia.
- Strefa przy basenie – oprócz klasy R ważna jest klasa B lub C dla bosych stóp.
- Podjazd do garażu – wysoka antypoślizgowość i odporność na obciążenia.
Antypoślizgowość a codzienne użytkowanie
Struktura powierzchni
Wyższa antypoślizgowość wiąże się zwykle z bardziej chropowatą fakturą. To zaleta na mokrej nawierzchni, ale może utrudniać czyszczenie. Dlatego na tarasach warto wybierać płytki o strukturze zapewniającej bezpieczeństwo i jednocześnie nie zatrzymującej brudu.
Zima
Żadna płytka nie zapewni pełnej przyczepności na lodzie. Antypoślizgowość pomaga, ale nie zastąpi odśnieżania i posypywania piaskiem. Warto unikać soli, która może uszkadzać fugi i niektóre okładziny.
Inne parametry, które trzeba sprawdzić
- Mrozoodporność potwierdzona badaniem.
- Niska nasiąkliwość – im mniejsza, tym mniejsze ryzyko pęknięć zimą.
- Odporność na ścieranie, istotna przy często używanych wejściach.
- Dostępność elementów systemowych, takich jak stopnice i cokoły.
Najczęstsze błędy przy wyborze płytek na zewnątrz
- wybór płytek wewnętrznych do strefy wejścia tylko dlatego, że pasują kolorystycznie do przedpokoju,
- kierowanie się wyłącznie wyglądem na zdjęciu, bez sprawdzenia karty technicznej,
- pominięcie antypoślizgowości na schodach, gdzie upadki są najgroźniejsze,
- różne klasy antypoślizgowości na tarasie i schodach prowadzących do ogrodu, przez co przy przejściu zmienia się przyczepność.
Dobrym rozwiązaniem jest wybór jednej serii płytek z kompletem elementów: płytkami podstawowymi, stopnicami i cokołami. Dzięki temu cała strefa wejścia i tarasu ma spójny wygląd oraz jednakowe parametry bezpieczeństwa.
Bezpieczna nawierzchnia to taka, która pasuje do warunków, w jakich będzie używana. Znajomość oznaczeń antypoślizgowości pozwala uniknąć zarówno płytek zbyt śliskich, jak i niepotrzebnie chropowatych, a w efekcie stworzyć taras i wejście, które są wygodne i bezpieczne przez cały rok.
Artykuł sponsorowany



